|
Paul* is nog in die fleur van sy lewe. Pure man.
Iemand wat altyd 'n positiewe uitkyk op die lewe
gehad het.
Maar hy het met 'n probleempie gesit. 'n
Kleintjie. Sien, dinge wou nie so lekker in die
slaapkamer vir hom uitwerk nie.
Of in enige kamer, in daardie geval, voeg hy by.
Paul (36) het reeds 'n paar jaar gelede besef
dat daar iets skort.
"My sekslewe was nie hoe ek dit wou gehad het
nie – inteendeel, dit het eintlik nie bestaan
nie. Wanneer ek en my vrou wel seks gehad het,
het dit vir my gevoel of ek 'n marshmallow deur
'n sleutelgat probeer druk."
Hy was aanvanklik huiwerig en skaam om hulp te
kry, maar het uiteindelik besef hy het geen
ander keuse nie. Vandag is hy 'n ander man en
gesels hy openlik oor dié stadium van sy lewe.
Vir ander mans wat nou in dieselfde ongemaklike
bootjie is, as wat hy in was, het hy die
volgende raad: "Onthou, daar is mediese sowel as
sielkundige redes vir erektiele disfunksie –
maar die enigste manier om dit te bowe te kom,
is om te erken dat daar 'n probleem is. En dan
hulp te soek."
Paul het aanvanklik sy seksuele onvermoë aan
spanning by die werk en huis toegeskryf,
aangesien hy afdanking in die gesig gestaar en
'n nuwe babadogtertjie tuis gehad het.
"Sien, ek is die tipe man wat oor die algemeen
'n positiewe uitkyk op die lewe het, so ek het
nie te veel aandag daaraan geskenk nie. Ek
bedoel, ek was daardie tyd in my vroeë 30's, so
dit sou mos nie vir lank 'n probleem gewees het
nie, of so het ek gedink."
Hy het begin om boeke te koop en het
verskillende tegnieke bestudeer om sy vrou te
bevredig, "sodat sy ten minste 'n orgasmiese
ervaring het en nie sleg van my sou dink nie . .
. die probleem was egter dat ek haar eers in die
bed moes kry."
Sy werksprobleme het verbeter. Die hantering van
die baba het beter geraak. Maar om 'n ereksie te
kry, het nie.
Paul onthou daardie moeilike tyd asof dit gister
was: "Ek het uiteindelik desperaat geraak en die
moed bymekaar geskraap om my dokter te gaan sien.
Natuurlik het ek ander simptome van 'n
geheimsinnige siekte opgemaak om die afspraak te
maak, en moes toe 'n manier kry om die feit dat
ek nie die viriele jong man was wat ek altyd
verbeel het ek is nie, te openbaar. Om nou 'n
lang storie kort te maak, ek het 'n voorskrif
vir wonderwerk-pille gekry wat belowe het om
dinge só pennetjie-orent te kry dat die blote
aangesig van 'n négligé my gerééd sou maak. Dan
sou ek my vrou op die tradisionele manier van
penetrasie kon bevredig . . . Hoe verkeerd was
ek nie!"
Dan vertel hy wat daarna gebeur het: "Alhoewel
ons twee of drie keer oor 'n spesifieke naweek
seksueel sou verkeer, het die frekwensie daarvan
nie vermeerder nie aangesien ons dan vir weke
lank daarna niks gedoen het nie."
Hy lag: "Hel, die pille kos 'n fortuin! Dit móés
resultate lewer, of my vrou nou lus was of nie,
en alhoewel my ereksies aan die begin harder
was, kon ek dit steeds nie enduit volhou nie."
Paul en sy vrou het bittermin aan mekaar geraak
– hetsy binne of buite die slaapkamer. Hulle het
dit ook nooit bespreek nie. Wanneer hy haar wel
kon oorreed om seks te hê, het hy al sy energie
daarop toegespits om haar 'n orgasme te laat kry
– maar ná die tyd het hy leeg en ontevrede
gevoel.
Tydens een van sy menigte internet-besoeke het
Paul 'n webwerf van 'n plaaslike terapeut ontdek.
Dié webwerf het aan hom meer inligting oor
erektiele disfunksie verskaf – en hy het besluit
om haar te kontak.
Sy plan was om sy vrou "saam te sleep sodat sy
genees kon word en meer met my seks sou wil hê".
Onder die dekmantel: "Die erektiele disfunksie
wat my vir die laaste paar jare lastig val. Dis
mos sommer twee vlieë met een klap! Ja-nee, dit
het na 'n wonderlike plan geklink. 'n Besoek aan
'n terapeut sou in elk geval as trendy
beskou word!"
Dan raak Paul ernstig. Dit het vir hom gevoel
asof sy huwelik besig was om uit mekaar te val,
en hy moes op die een of ander manier iets doen
om dit te probeer red.
"Ek is lief vir my vrou. Skei was dus nie vir my
'n oorweging nie."
Hy het alleen na die eerste sessie gegaan – en
hy was angsbevange, bieg hy nou.
"Ons het begin praat, en, alhoewel ek myself as
baie liberaal beskou, was ek geskok oor hoe oop
en reguit die terapeut met my was – maar na 'n
halfuur het ons soos ou skoolpêlle gesels!"
Vir die tweede sessie het hy sy vrou saamgevat
en die terapeut het hul probleme puntsgewys vir
hulle saamgevat:
1. Sy en sy vrou se libido's is nie eers in
dieselfde boek nie, wat nog te sê van op
dieselfde bladsy.
2. Hulle het die klassieke simptome van 'n
"pursuer / distancer"-verhouding gehad.
3. Sy erektiele disfunksie was hoofsaaklik die
gevolg van sielkundige probleme, waarvan
prestasie-angs 'n hoofoorsaak was.
Paul lag as hy aan dié diagnose terugdink: "Enigiemand
kon sien dat ons libido's nie ooreenstem nie,
maar wat is 'n "pursuer / distancer"-verhouding,
en dié nonsens van prestasie-angs? Ek is dan 'n
man van die nuwe millennium en het hope artikels
gelees oor hoe om 'n vrou te bevredig. Wat het
ek om oor angstig te wees? En tog, toe dit op
die stuk van sake kom, kon ek nie die punch
vat nie."
Maar binne homself het Paul geworstel met baie
onbeantwoorde vrae: "Wat was fout met my? Het ek
as eggenoot misluk? Was dit alles my skuld? Is
ek die oorsaak van die verwydering tussen ons?"
En hy het besef dat hulle hulp nodig gehad het.
Dat hý hulp benodig – nou, meer as ooit.
"In die volgende paar weke daarna het baie dinge
gebeur. Ek het baie oor my vrou geleer – iemand
wat ek gedink het ek na die afgelope 14 jaar
geken het. Ek het geleer hoe om te luister. En
ek het geleer hoe om te kommunikeer!"
In dié weke het hulle meer baklei as nog ooit
tevore, maar dit was alles ten goede, vertel
Paul: "Ons het ten minste gekommunikeer – albei
van ons, en ek het geleer hoe my vrou voel,
verstaan waardeur sy gaan, haar behoeftes
verstaan. En ek het gevoel hoe ek weer van
vooraf verlief raak!"
Die terapeut het elke week vir Paul en sy vrou "huiswerk"
gegee om te doen: dinge waarvoor hulle tyd moes
maak, iets wat hulle al vergeet het om te doen.
Hulle moes van vooraf leer hoe om mekaar aan te
raak en dinge met mekaar te deel.
Paul se oë sprankel: "Oplaas het ons weer geleer
hoe om liefde te maak. En ek bedoel nie seks nie
– ons het geleer hoe om waarlik liéfde te maak."
Sy vrou het sy probleem verstaan en hy weer, het
beter verstaan wat sy uit hul intieme tyd saam
benodig het. Hy het ook begin begryp dat hy nie
alleen vir haar orgasme verantwoordelik was nie,
maar dat hulle dit saam moes bereik.
"My vrou inisieer seks nou meer gereeld en ons
is ook baie liefdevoller buite die slaapkamer.
Ja, ons lewens is geensins perfek nie: 'n
huwelik benodig baie werk, maar ons verhouding
is sterker omdat ons nou oor sake wat ons pla,
kommunikeer. Dit het ons vroeër nie gedoen nie."
Paul se eerlike raad vir mans wat met erektiele
disfunksie sukkel, of vroue wie se maat probleme
het, is om eers openlik met mekaar daaroor te
praat en dan sáám hulp te soek.
"Die ondersteuning van my vrou het vir my die
hele verskil gemaak," verduidelik hy.
Sy advies is direk en op die man af: "Kom oor
jouself, sluk jou trots en kry dit uitgesorteer.
Glo my, dit het 'n negatiewe invloed op jou
selfbeeld en veral op jou verhouding. As jy
jouself en jou maat liefhet – doen iets daaroor.
Moenie soos ek wees en vir jare in ontkenning
leef voordat jy die moed bymekaar skraap om met
iemand te praat nie."
Dan voeg hy met 'n stoute laggie by: "Seks is
pret, moenie dat jou ego, of 'n slap penis, dit
vir jou bederf nie!"
*Skuilnaam
|
